Burgemeester Maarten Houben van Nuenen moet vertrekken. Geen derde ambtstermijn voor deze ambitieuze, altijd aanspreekbare en bij tijden flamboyante burgervader. 

Vlak voor een raadsvergadering kreeg hij onlangs te horen dat er geen derde ambtsperiode in het vat zit. Mededeling: einde oefening. Alsof het, in het voorbijgaan op straat, om een berichtje gaat dat je autolichten nog branden. 

Twaalf jaar terug kwam hij als aanstormend talent Nuenen Dwèrs binnen gewandeld. 

De autoriteitsgevoeligheid schijnt in Nuenen van oudsher laag te zijn. Nieuwsgierig werd er indertijd uitgezien naar de nieuwe ‘burger’. Zou hij het, onervaren als hij was, redden temidden van dwèrse dorpsoudsten? De bestuurlijke attitude was hem met de paplepel ingegeven. Als zoon van bekende Eindhovense bestuurders leek hij een aangewezen man om de narrigheid in de Nuenense politiek in betere banen te leiden. Structureel en voor lang. Opdat de eeuwige dwarsliggers in de regionale Zuidoostbrabantse politiek de mond niet gesnoerd, maar beschaafd beheersbaar gemaakt zou worden.

En dat lukte. Ondanks regelmatig terugkerende krantenkoppen over bestuurlijke open einden die de gemoederen in de Nuenense gemeenteraad hoog deden oplaaien. Opgeslokt worden door grote broer en eeuwige vijand Eindhoven, gedoe over bedrijventerreinen die er eigenlijk niet mochten komen, stroperigheid rondom woningbouwplannen en regelrechte ruzies in de raad zelve. Houben kwam, zag en overwon. Hij hield de boel bij elkaar en voorkwam erger. 

De vraag rijst waarom hij niet eerder al de eer aan zichzelf hield. Het zal toch niet zo zijn dat er de afgelopen tijd geen signalen waren die wezen op een mogelijk einde dienstverband. Tenzij de geniepigheid in Nuenen tot kunst is verheven.

Is twaalf jaar eigenlijk lang genoeg? Landelijk vastleggen dat twee termijnen van zes jaar het maximum is aan houdbaarheid van de eerste burger. Er is veel voor te zeggen. Het ambt is er geen van ‘voor het leven’. Juist de onafhankelijkheid die van hem gevraagd wordt pleit voor tijdige beëindiging van het contract. 

Intussen is de procedurele zuiverheid reden tot zorg. De inwoners van Nuenen gissen naar de redenen van het vertrek. Raadsleden mogen en kunnen niets zeggen op straffe van rechtsvervolging. Zeer onbevredigend en een slechte basis voor het vervolg. Wie wil er nog naar Nuenen als ‘dwèrs’ kennelijk iets anders kan betekenen dan kritisch en eigenzinnig.

Een hak zetten mag, in het publieke domein evenwel uitsluitend indien daarover óók publiekelijk verantwoording wordt afgelegd. En daaraan ontbreekt het in Nuenen.

foto: Eindhovens Dagblad