Idyllisch aan de wadden: eilanden waar je vredig en vrolijk kunt mijmeren. Rusten, sporten, genieten en uitkijken over de zee. Wie de Waddeneilanden kent, beseft in welk een superrijk deel van Moeder Aarde wij leven.
Er wonen op Texel nog nét geen 14.000 mensen. Aangevuld met gemiddeld 11.000 toeristen per nacht. Dat lijkt veel. Maar weet dat er nauwgezet in de gaten wordt gehouden hoeveel er jaarlijks komen. Meer mag het niet worden, ondanks dat veerdienst TESO ongetwijfeld een businessmodel tevoorschijn kan toveren waardoor er nog méér naar de oase van rust kunnen worden verscheept. Aangenaam en relaxed, dat móet het blijven, daar aan de monding van de Slufter.
Met uitzondering van de bezetting door Duitsers en Georgiërs tijdens de Tweede Wereldoorlog, is er nooit écht oorlog gevoerd. Aan niets is er echt gebrek op het prachtige eiland.

De Gazastrook kent de dubbele afmetingen van Texel. Ongeveer 360 km2. En ligt ook aan zee. Daarmee houden de bijna dagelijks terugkerende vergelijkingen in de media, wel zo’n beetje op. Er leven bijna twee miljoen ontheemde mensen. Aan bijna alles is er een gebrek. Met hekken hermetisch afgesloten van de rest van de wereld. 

Sinds zaterdag jl. woedt er alweer oorlog. Een staat waarin het gebied zich eigenlijk voortdurend bevindt. En altijd met Israël, vrijwel continu sinds 1948.

Met de kennis van een aangenaam leven dat op Texel al eeuwen kan worden geleid, kun je je niet voorstellen hoe het bestaan in Gaza voortmoddert.
Een verzetsbeweging aan het bewind die terreur en geweld niet schuwt en door Europa niet wordt erkend. Aartsvijand Israël vat nabuurschap wel erg agressief op. De beschaafde wereld kijkt bij voorkeur de andere kant op. En is hopeloos verdeeld over een vreedzame oplossing van het conflict.

Intussen doen raketten en kanonnen hun dood en verderf zaaiende werk. Israël zal verder verrechtsen en Hamas wordt zonder twijfel nog extremer. Schrijnend.
Uitsluitend verliezers in een strijd die in de kern om dezelfde waarden gaat als waar de eilanders op Texel bij ons sinds jaar en dag voor ijveren. Vrede en veiligheid, welzijn en welvaart.

Extremer verschil bestaat niet.

Palestijnen in Gaza en Tesselaars in West-Friesland, allen uit liefde geboren en beschermd door hun ouders. Daarna houdt elke vergelijking helaas volledig op. De eilanders kunnen gastvrij en hartelijk zijn, Palestijnen weten nauwelijks nog wat dat betekent. Hun buren ook niet. 

Wat een verdriet in een steeds zorgelijker wordende wereld.

foto’s: dagblad Trouw / Het Parool