Het verhaal wil dat de bierleiding vanuit de brouwerij rechtstreeks verbonden is met de tapkraan in het Gulpener BrouwLokaal aan de Rijksweg. De aantrekkingskracht van het café wordt er flink door versterkt. Stel je voor: smaakvoller, op temperatuur en frisser kun je je nauwelijks voorstellen. Drinken aan de bron. De zoete, vriendelijke zachtgele kleur van Gulpener vind je terug in het bierviltje en op het etiket. Maar ook in de prachtige bruine kroeg in Gulpen tref je toetsen geel. Gulpener, een bier om van te houden. Een familiebrouwerij houdt de traditie van het eeuwenoude Limburgse gerstenat, fier in stand.  

De sociaal-economische betekenis van het overzichtelijke, regionaal gefundeerde en ambachtelijk gebrouwen pilsener en speciaal bier kan niet onderschat worden. Decennialang vormde een moedige tegenstroom in een steeds verder oprukkend troosteloos eenkennig bierlandschap. En van dat laatste was in Nederland zo’n halve eeuw geleden wel degelijk sprake. Heineken en Amstel als financieel krachtige Hollandse brouwerijen waar eenheidssmaak troef was en kroegbazen en winkeliers in een negentiende eeuwse afhankelijkheidsrelatie werden gedwongen.

Gans het land met ‘n Heineken in de hand. 

Grolsch en Bavaria volgden in de wingewesten Twente en Brabant als kleinere schaalvergroters. Ze móesten wel, bevreesd als zij waren voor de oprukkende gerstemacht vanaf de Stadhouderskade in de hoofdstad.

In Limburg trotseerden twee statige familiebrouwerijen de aanzwellende invloed vanuit Amsterdam. Brand en Gulpener, pareltjes aan de bierstam. Tot in alle uithoeken van het land kon het overheerlijke gerstenat worden gedronken. Exclusieve cafe’s in Sneek en Goes tapten de pintjes in bijpassende glazen. Aangevoerd vanuit de brouwerijen in het Limburgse heuvelland. Uithangborden op kroegen vormden een welkome afwisseling op de monotone affichering van randstedelijke, financieel machtige brouwers. 

Het is voorbij. Op enkele speciaalbieren na wordt er bij Brand (est.1340) in Wijlre al niets meer gebrouwen. Een proeflokaal moet er het verleden levend zien te houden Het exclusieve Limburgse pilsener zèlf wordt inmiddels gebrouwen bij Heineken. 

Gulpener beweert dat ‘de wortels’ in goede handen komen bij de collega’s uit Groenlo. De brouwerij is verkocht aan Grolsch, zelf onderdeel van een Japans concern. ‘ Samen 600 jaar brouwervaring ‘, klinkt het ronkend in een gemeenschappelijk persbericht van Grolsch en Gulpener. 

Schaalvergroting en globalisering sieren onze wereld. Het brengt ons ook vaak goeds. Dat bierland Heuvelland volledig leeggeroofd wordt door internationale conglomeraten van drankconcerns is onverteerbaar. Het vormt een culturele verarming van de eens zo rijke biertraditie in ons land.

Geld bepaalt, zo blijkt maar weer eens. Ook in het glooiende Limburg.