Voor wie het was vergeten, het betekent: ’Ik wens u hetzelfde’. En dat is mooi meegenomen in de veronderstelling dat er geen moord en doodslag mee wordt bedoeld. Het is een woord dat je nauwelijks nog hoort. Gedateerd? Ongetwijfeld. Eertijds populair tijdens fysieke intermenselijke ontmoetingen, speciaal laat in december. 

Het zou juist in dit donkere jaargetijde zó passend zijn. Traditiegetrouw de periode waarin wordt opgeroepen tot reflectie en bezinning in samenhang met goede wensen.

Passend? Waarbij dan eigenlijk ook weer?

Bij het midwinterfeest, door christenen tot kerstfeest verheven? De dag waarop de geboorte van Jesus Christus wordt herdacht. Kerstmis, wat oorspronkelijk ‘ Christus-mis’ was, en een verwijzing is naar de eucharistieviering (de’ mis’) bij die feestelijke gebeurtenis. Tja, interessant, maar kerkbezoek bevindt zich in een vrije val. Insgelijks valt daar nauwelijks nog te horen.

Bij De Feestdagen misschien, want die zijn voor iedereen onontkoombaar. In elke agenda immers ongevraagd gemarkeerd. En soms te vinden op kleurrijke online-, offline– en weet ik wat voor soort onbestemd versierde, papieren wensen. Ook in winkels, digital shops en advertorials. Bij voorkeur overal en altijd voorzien van de toevoeging ‘…Prettige, Fijne, Merry, Vrolijke of Gelukkige….’. Hoofdzakelijk eenzijdig gecommuniceerd. Nikste insgelijks.

85% van de Nederlanders viert Kerst, meestal zelfs twee dagen. Dat lijkt misschien veel. Weet dan dat tot in de middeleeuwen de kersttijd maar liefst een periode van twaalf dagen besloeg. En nog tot in de 18e eeuw kende men derde en vierde kerstdag. Benieuwd welke budgetten er tóen beschikbaar waren. Zéèr beperkt, zoveel is wel zeker. Ongetwijfeld dus véélvuldig insgelijks.

Zo bezien kennen de feestelijkheden nú een bescheiden tijdspanne. En niet eens met een mega-budget. Vorig jaar besteedden we per huishouden gemiddeld ruim € 600 aan het feest van het Licht, wat nog altijd zo’n  € 1000 (!) minder is dan wat er in koploper Canada achter elke voordeur doorheen wordt gejast. 

We staan aan de vooravond van enkele weken waarin samenzijn en introspectie hoogtij vieren. De vermoeiende euforie van kerstmarkten, -concerten, -pakketten en -borrels mag iedereen achter zich laten. En na een jaar met heel érg veel wereldwijde ellende achter ons, waar bovendien in eigen land maatschappelijke verdeeldheid op een politiek naargeestige wijze werd geëxploiteerd, is het wijs om even pas op de plaats te maken.

De dagen gaan lengen, een nieuw seizoen breekt aan. Het biedt ongetwijfeld kansen om een écht feest van Licht te vieren. Laten we daarom vooral veelvuldig het ‘insgelijks’ laten klinken. Alsof het gaat om een gelukkige like op social media. Maar dan in het écht.