Al járen wordt er alom geklaagd over de steeds groter wordende kloof tussen ‘de man in de straat’ en de bestuurder op het bordes.

Deelnamepercentages aan politieke verkiezingen vertonen in toenemende mate ronduit dramatische cijfers. Belangstelling voor politieke partijen houdt niet over. Geleerden breken zich het hoofd over manieren om burgerparticipatie te bevorderen. Referenda vormen al jaren een thema met hoofdzakelijk open einden. Belangstelling voor 5 mei als dé Bevrijdingsdag waarop ons aller democratisch gelegitimeerde vrijheid wordt gevierd, is gering. Een jaarlijkse nationale feestdag kan er niet eens af.

Één van de manieren waar op een toegankelijke manier gepoogd wordt om de belangstelling voor ‘de politiek’ te vergroten, dreigt intussen zonder veel omhaal bij het oud vuil te worden gezet. Je zou denken dat er de overheid alles aan gelegen is om initiatieven te steunen die ‘de politiek’ richting Jan en Alleman weten te brengen. Niks daarvan.

Het gaat ‘slechts’ om een website op ons aller internet, hét communicatiemedium om breed en eenvoudig informatie te kunnen delen. Op parlement.com tref je een schat aan informatie over het politieke reilen en zeilen in ons land.

Te duur? Dat kun je je niet voorstellen: jaarlijkse kosten van zes ton kun je niet écht belastend noemen voor de Rijksbegroting. Te weinig belangstelling? Wekelijks wordt de website door zo’n zestigduizend bezoekers aangeklikt.

De argumentatie is vele malen platter, zogenaamd principiëler. Het is geen overheidstaak om een politiek onafhankelijke en neutrale website te financieren. Wat een onzin. Alsof daar geen simpele oplossing voor kan worden gevonden: voorwaarden opschrijven en vervolgens toezicht houden op de onafhankelijkheid van de stichting die de website in de lucht houdt, en klaar is Kees.

Een docent maatschappijleer vatte het belang van de website in NRC treffend samen. Zijn leerlingen noemen de site ‘ de politieke Wikipedia’. Compliment uit onverdachte bron.

De website fungeert als hét zeer toegankelijke geweten van álles wat de Nederlandse politiek interessant maakt. De democratie vaart wel bij toegankelijke feitenkennis. De gang naar de stembus wordt er door vereenvoudigd.

Een Kamermotie om de financiering van de website veilig te stellen, werd verworpen. Wat te denken als zelfs de parlementariërs het belang om landgenoten kennis van de politiek bij te brengen, niet zien zitten? Ongehoord, ongelooflijk. Zo creëert de politiek zélf de afstand tussen burger en overheid.

Dat kunnen we er nog wel bij hebben na de Toeslagen- en Groninger affaires.