Het liefst zou ik met de fiets zijn gegaan. Om in de goeie sfeer te komen.
Genieten van foeilelijke megastallen bij boeren: schoolvoorbeeld van het verdienmodel voor de agro-industrie. Pedaleren langs luguber uitziende schuren waarin een drugslab is gevestigd: ondermijning in het buitengebied.
Of via één van de verdoosde Kempische industrieterreintjes in de Beerzen zien te geraken…..

Het perfecte decor om opnieuw opstandig te worden. Tegen onrechtmatigheid, neo-liberalisme, wanbeheer en overigens álles wat ons publiekelijk samenleven minder tot een Walhalla maakt dan wenselijk is.

Het werd toch de auto. Concessie aan onze tijd van timemanagement.

In de buurt van Hilvarenbeek. Daar was de happening.
Hét reünieconcert.
Van muzikanten die de notenbalken inzetten als basis voor sociaal- en politiek activisme. En die het lukte om de klanken om te toveren tot een fascinerend bindmiddel tussen mensen. Op z’n Brabants, dat wel.
Met ‘n pintje en een dansje.
Maar intussen zagen aan de stoelpoten van de gevestigde orde. Onderweg naar een socialer en vrediger wereld.

De Veulpoepers 3.0 waren aan zet. Net als vroeger.
Bijna een halve eeuw geleden als de ‘RK BV’ in opstand tegen burgerlijkheid, onrecht(vaardigheid), achterstand en truttigheid.
Met swingende, opgewekte muziek. Aaneengesmede jazzrock en boerenfunk. Brabantstalig. 

Als boomers van de vrolijkste soort werden we er, een middagconcert lang, terug in de tijd geplaatst. En met ons velen van generaties na ons.
Het optimisme van de jaren ‘60 en begin ‘70 van de vorige eeuw was er terug. Al was het dan maar voor even op een prachtige buitenplaats in de bossen. 

‘Tegen ‘t zuur’ luidde de slogan die de opvolger van het Groot Brabants Volksorkest en tevens voorganger van de voormalige Fanfare van de Eeuwigdurende Bijstand met zich meevoerde.
In opstand tegen een samenleving die lijkt te verzuren. Oorlog,  milieu, migratie, woningnood en zorg. Onderwerpen die de maatschappelijke agenda op deprimerende wijze domineren.
Met een nieuwe regering aan zet die nú al scoort met een te hoge ‘zuurgraad’.
Het land is hoognodig toe aan vrolijkheid, hoop op verbetering en perspectief op aangenamere tijden. 

‘Tegen ‘t zuur en vòòr de cultuur’ grapte frontman Zjef Naaijkens van de band van de R.-K. (= revolutionaire krachten ).
Tegen het Schorem voor Demagogie, tegen applausmachines die ene Wilders weet te installeren.
Véél méér concerten zijn broodnodig. Waar vrijheid en saamhorigheid de boventoon voeren. Optimistisch.
Want het kan maar gezegd: de voorbereidingen voor de volgende verkiezingen zijn begonnen.