De uitslag van de laatste verkiezingen voor de Tweede Kamer vormde voor mij dé wake up call. Een grote overwinning voor populisten en ándere avonturiers die grossieren in schijnbaar eenvoudige oplossingen voor complexe problemen.
Waar door sommigen rechtsstatelijkheid als grondslag voor onze samenleving zelfs ter discussie wordt gesteld.
Stevig verlies voor politieke partijen die op basis van een inhoudelijk programma, ideologie of gedragen overtuiging bestuurlijk het beste voor hebben met ons land. Bereid en in staat om in te schikken, compromissen te sluiten en te polderen. Noodzakelijk in een democratie.
Bovendien bleek uit onderzoek in 2023 van de Universiteit van Amsterdam (UvA) dat slechts 30% van de jongeren tussen 10 en 25 jaar een directe interesse heeft in de Nederlandse politiek. En dat bijna de helft van de tweede klassers in het middelbaar onderwijs niet veel belang hecht aan het leven in een democratie of er geen mening over heeft.
Verontrustend, onverteerbaar en onaanvaardbaar. Signalen waardoor je je ongemakkelijk gaat voelen. Populisten in opmars? Democratie als wegwerpartikel?
Zorgen dus over de verworvenheden in ons open en vrije land. Meer dan voldoende motief om terug de klas in te gaan. Onze kindskinderen móeten we immers het verhaal doorvertellen over waardevolle beginselen van ‘samen-leven’.
Over de betekenis van zelfbeschikking.
Rechten: wat ik mag, en wat me toekomt.
In elk geval de beschikking over goed onderwijs, voedsel en water.
Wat trouwens door Nederlandse kinderen vaak als een van door Onze Lieve Heer zélf gegeven, vanzelfsprekend natuurverschijnsel wordt beschouwd. Hoezo? Kan het daaraan ook wel eens ontbreken? Ja dus: in veel landen blijft het behelpen.
En rechten? Die kunnen niet anders dan in een democratische rechtsstaat worden geborgd. Dat gaat niet vanzelf. Het vraagt om onderhoud, dag in dag uit. Actief burgerschap, nemen van verantwoordelijkheid.
Over plichten gesproken.
Daarom trek ik de basisschool in. Ik ga weer meedoen. Om te vertellen over het belang van meetellen, krijgen en beschermen. Over kinderrechten, zoals vastgelegd in het Kinderrechtenverdrag van de Verenigde Naties.
Bijdragen aan bewustwording, bevorderen van participatie.
Opdat de meisjes en jongens in de groepen 7 en 8 zich meer realiseren wat het betekent om in een democratische en vrije, open samenleving te leven. Waar deelname van íedereen wordt gerespecteerd en mogelijk gemaakt.
In het perspectief van de functie van UNICEF. Want als geen ander eist die organisatie de bescherming van de rechten van kinderen. En daarmee de basis voor gerespecteerd burgerschap.
Wereldwijd.


Applaus van collega jeugdvoorlichter Unicef. Mijn ervaring is dat kinderen , ook de jongsten ( soms groep4/5) erg geïnteresseerd zijn in wat wij vertellen. Zij zijn betrokken, denken goed mee en hebben soms verrassend goede ideeën! Het is bij elke gastles weer een verademing om dit mee te maken. Het geeft veel energie en hoop voor de toekomst! Goed werk voor de kinderen en voor je zelf!
Babelle van ‘t Hullenaar
LikeLike