Fantastisch: Tweede Kamerlid Mohammed Mohandis ( GroenLinks-PvdA ) die ons in NRC deelgenoot maakt van zijn ervaringen met zwemles. Geboren en getogen in Nederland, hooggeschoolde stapelaar en allround politicus, dat is deze MM. Maar zwemmen: nee, dat zat er niet in bij de Mohandissen.
Schoolvoorbeeld van een Nederlander met roots in den vreemde. Voor wie het helemaal niet vanzelfsprekend was dat hij deed wat wij denken dat de doodnormaalste zaak van de wereld is.

Zwemles. Punt. Voor álle kinderen. Zo vroeg mogelijk. Koste wat het koste. Tot en met het diploma.
De zee, de meren, de rivieren, de plassen, de wadden, de afgravingen en de uiterwaarden. De grachten, de kanalen, de sloten, de vennen en de kolken.
Ons land is water of water in de buurt. En daarmee zijn we vaak in gevecht. Ten goede en ten kwade. Overleven rond het nat. Voor Nederlanders is zwemmen één van de basisvaardigheden. De kunst van het zwemmen zit ons in de genen.

Ondanks zwembaden van de ‘D-klasse’: omrand met akelige geribbelde stenen en pijnlijke betonnen muurtjes. Met te koude douches waar met goed geluk soms een warm straaltje uit sijpelde. En onaangename, te kleine, onhandige kleedhokjes.  

Door de jaren heen werden de waterbakken opgeleukt tot zwemparadijzen met bubbelbaden, glijbanen en ander vrolijk vertier.  Maar daar is de klad in gekomen.

Gemeenten zien ‘het zwembad’ nog hooguit als basisvoorziening. Investeren in ‘toeters en bellen’ voor de jeugd is niet langer aan de orde. Het lijken eerder gezondheidscentra, gericht op ouderen en mindervaliden.
Baden zijn gesloten of geprivatiseerd en daardoor duurder in gebruik.
Het schoolzwemmen is verdwenen. 

Eén van de gevolgen is dat het aantal kinderen dat geen zwemdiploma heeft tussen 2018 en 2022 ruim verdubbeld is: van 6 naar 13 procent.
Kinderen met een migratie-achtergrond halen vaak geen diploma. En ook kinderen die in armoede opgroeien en kinderen die in Nederland zijn geboren maar van ouders met een migratieachtergrond, hebben het nakijken.
Onacceptabel in dit waterland. Íedereen móet een zwemdiploma-A kunnen behalen. 

Mohandis gaf een moedig voorbeeld: op zijn 38e naar zwemles én gediplomeerd.
Hij wil nu een zwemfonds opzetten waarmee gemeenten geholpen kunnen worden om publieke zwembaden open te houden. Hartelijke steun daarvoor! 

En de pools dan vanzelfsprekend meteen ook swingender maken voor de jeugd: discozwemmen, drijf-in bioscopen, Halloween parties en natuurlijk: spectaculaire waterglijbanen.
Want voor die laatste ben zelfs ik nog wel in woeliger water te krijgen.

afb.: dethermen2.nl