Voor een algeheel vuurwerkverbod is er in de Tweede Kamer geen meerderheid te vinden. ‘In vrijheid’ laat het landsbestuur de keuze om een verbod in te stellen over aan de gemeentebesturen.

Voor het eigen gemak wegdelegeren, heet dat in slecht Nederlands. Als je het zelf niet meer weet, kijk je gewoon de andere kant op.

Er is dit jaar, óók in de steden waar een vuurwerkverbod geldt, al weer meer vuurwerk verkocht dan tijdens de topjaren vòòr Corona. De politie heeft aangekondigd uitsluitend bij excessen op te zullen treden. Alleen dat al kost trouwens ongelooflijk veel politie-uren. Inzet die elders wegvalt.

De handhaving van een vuurwerkverbod is daarmee een farce. Iedereen op iedereen afsturen: is dat wat die Kamermeerderheid wil? Elkaar heropvoeden? De veronderstelling dat àchter de voordeur de geldende mores van beschaafd gedrag worden aangeleerd, blijkt immers een illusie.

In sommige plaatsen moeten ambulances en brandweerwagens begeleid worden door de politie. Er is sprake van verharding. Hulpverleners en politie krijgen meer te maken met agressieve groepen mensen en met geweld. Zelfs in normaal heel rustige dorpjes komt de ME eraan te pas om de openbare orde te herstellen.

Preventief huisarrest aan bekende overlastplegers, onmiddellijke aangifte bij de politie zodra er geweld wordt gebruikt tegen hulpverleners. Voor de hand liggende maatregelen, maar blijkbaar niet afdoende.

Tijdens de viering van ‘oud en nieuw’ in 2022 waren er bijna 15.000 incidenten. 

‘Slechts’ in veertien gevallen raakte daarbij iemand aan één oog blind. De schade daarvan voor betrokkenen valt nauwelijks in cijfers uit te drukken. De Qaly-maatstaf, waarmee verlies van levenskwaliteit wordt uitgedrukt in economische waarde becijfert de jaarlijkse ‘kosten’ daarvan op minstens 13.000 euro per persoon. Voor een 8-jarige die per ongeluk slachtoffer is geworden van deze geneugte van het cultureel erfgoed , loopt dat levenslang al gauw op tot één miljoen euro aan leed.

De schade aan huizen en auto’s omvat jaarlijks tussen de 15 en 20 miljoen euro. Hulpverlening vanwege ‘oud en nieuw’ is een buitenproportionele aanslag op publieke financiële middelen.

Vuurwerkvrienden beschouwen beperkingen aan het gebruik als betutteling. Het zal best.
De maatschappelijke schade is inmiddels evenwel onaanvaardbaar. De vrijheid die sommigen tot vreemde keuzes doet besluiten, moet dan ook maar door hen zelf gefinancierd worden. De publieke kosten van vuurwerkoverlast rechtstreeks en volledig afwentelen op de verbruiker is een rechtvaardig middel.

Extra belasting heffen dus. Op vuurwerk.
De verbruikers zullen hun vrijheid móeten betalen.

De Tweede Kamer is vast in meerderheid tegen deze keuzevrijheid.