Ooit was ik te gast bij een familie in de Amerikaanse staat Colorado.
Er werden met Amerikaanse gastvrijheid met grote regelmaat internationale gasten ontvangen. De plaatselijke VVV in Denver schakelde families in om het visitekaartje van de stad persoonlijker in te kleuren.

In de hal bij mijn gastvrouw hing er een hele grote wereldkaart. Elke nieuwe gast werd uitgenodigd een speldje te prikken op het land waar hij vandaan kwam.
The Netherlands was nauwelijks te vinden op de kaart, te klein voor een beetje speldenprik. Holland kende mijn gastvrouw slechts van naam, en Amsterdam ? Ja, dat wist zij globaal te duiden in het zuidelijke deel van Scandinavië.

Niets ten nadele van het grote internationale economische belang van de Nederlandse mainports: Seaport, Airport en Brainport. Een zekere relativering is echter ook op zijn plaats. Zó bekend zijn we wereldwijd nou ook weer niet. 

Bij een andere gelegenheid was ik te gast in Singapore. Er werd  nog nét niet smalend gedaan over het belang van de Rotterdamse haven, maar het scheelde niet veel. Vandaag de dag wordt de wereldranglijst met zeehavens aangevoerd door Shanghai en Singapore, en daarna volgt nog een heel lijstje Aziatische en Arabische havens. Rotterdam staat niet in de top 10. Antwerpen trouwens ook niet. 

Ik moest er aan denken toen ik bij lezing van verkiezingsprogramma’s zocht naar een verankering van onze gehéle rivierendelta als uitgangspunt voor welvaart en welzijn in de toekomst.

Mobiliteit, infrastructuur, huisvesting, stikstof, migratie en industriële bedrijvigheid: overal en steeds weer opnieuw tref je een benadering vanuit regionale perspectieven. De Randstad tegenover ‘de rest’ , de grote-4 (steden) en ‘de rest’. Het platteland tegenover de stad, vergroening (= lekker vrij, buiten) tegenover verstening ( = verstikkende stedelijke omgeving).
Met veel omhaal wordt in media gemeld hoe het gesteld is met de regionale verdeling op de kandidatenlijsten van kandidaat-Kamerleden. Stel je voor dat er te weinig uit Het Gooi of het Mergelland afkomstig zijn.
Zeehavens concurreren met elkaar, regio’s ‘verdozen’: kampioen logistieke infrastructuur als zij állen willen worden. Steden groeien tegen de verdrukking in: annexatie van randgemeentes is een uiterst gevoelig en meestal onbespreekbare route.

Nederland als stadstaat. Met lef, visie en gezag te verwoorden. Hét uitgangspunt voor beleid. Een prachtig open en betrekkelijk eenvoudig ruimtelijk te ordenen gebied ontvouwt zich op de landkaart. Uitbuiten: tot in Denver en Singapore.

En de keuze in het stemhokje zou er een stuk simpeler door worden.